China
Een cultuurschok was het, toen ik in juni 2004 voor de eerste keer in China kwam. Een heel nieuwe wereld ging open.Ik bezocht Peking en Xian, de hoofdstad van Shaanxi, een van de oudste steden op deze wereldbol. Xian was de hoofdstad van het oude Chinese keizerrijk –2000 jaar oud – waar d eerste Chinese keizer zetelde.
De terracottakrijgers zijn indrukwekkend als je ze met honderden in slagorde ziet staan. Deze oude cultuur is bij ons in het Westen erg onbekend. Wij zijn altijd het middelpunt van de wereld geweest (net zoals de Chinezen dat van zichzelf dachten)
De dynamiek die vandaag van 1,2 miljard Chinezen uitgaat is enorm. Ik bezocht bedrijven die technologisch zeer snel het Westen bijbenen (dankzij investeringen van Westerse multinationals). De salarissen liggen er, zelfs voor de hooggekwalificeerde kaderleden, op 1/10 van Westerse salarissen.
Chinezen zijn zeer gemotiveerde mensen. Hun zeer competitief schoolsysteem brengt hardwerkende en creatief hoogopgeleide mensen voort. De motivatie waarmee ze het Westen willen inhalen , is ongelooflijk. De economische prestaties zijn jaar na jaar indrukwekkend.
Alles wat ze kunnen imiteren ( kleding, schilderijen en andere kunstvoorwerpen tot electronica en consumptiegoederen) doen ze met een verbluffende kunst en kunde. Ze nemen het wel niet zo nauw met het ‘auteursrecht’.
Sinds ik 1 jaar geleden dit prachtige land bezocht heb, maakt het me ook een beetje bang. Wat zal het impact zijn voor de jongeren hier, die zich soms al te veel genesteld hebben in ons veilig sociaal systeem? Het oude Europa wist zich altijd op vlak van creativiteit en knowhow te handhaven. Maar de supergemotiveerde Chinese jeugd, die ons bovendien technologisch bijbeent, is NIET veeleisend op sociaal vlak. Zij zouden wel eens een ernstige bedreiging kunnen vormen voor de Westerse welvaart en ons een derderangsrol geven.
Het is nu het meest geschikte tijdstip om het land te bezoeken: het traditionele China bestaat nog en tegelijkertijd wordt de ‘grote sprong voorwaarts’ in de steden gerealiseerd.
Het contrast tussen stad en platteland – waar je je nog in de middeleeuwen waant - is fenomenaal.
Ik heb vandaag een goed contact met een Belgische die in Peking woont en daar werkt tussen de Chinezen voor een Belgisch bedrijfsleider en ik verneem regelmatig de stand van zaken daar.
China staat op mijn verlanglijstje om een van de volgende jaren opnieuw te bezoeken.
Nieuws:
